stałych zębów urazy definicja
Jak leczyć Urazy zębów stałych? Czym jest swoich łamach wytyczne dotyczące postępowania w razie.

Czy przydatne?

Definicja Urazy zębów stałych

Co znaczy Urazy zębów stałych: "Twój Przegląd Stomatologiczny" umieścił na swoich łamach wytyczne dotyczące postępowania w razie urazów zębów stałych.
Przedstawione wytyczne zostały zaczerpnięte z zaleceń Komitetu Międzynarodowego Stowarzyszenia Traumatologii Stomatologicznej - IADT. Jeżeli obraz kliniczny ukazuje skomplikowane złamanie dotyczące szkliwa i zębiny, a miazga jest widoczna, badania wrażliwości zwykle nie zaleca się, gdyż witalność miazgi można ocenić po oglądzie. Gdy wykluczamy przemieszczenie albo złamanie korzenia, wykonujemy zdjęcia radiologiczne poszarpanych miejsc na wardze bądź policzku. Szukamy odprysków zęba albo ciał obcych. Na podstawie zdjęć możemy ocenić stadium rozwoju korzenia. Odpowiednimi materiałami przy leczeniu są: wodorotlenek wapniowy i MTA. U starszych pacjentów zaleca się raczej leczenie kanałowe, aczkolwiek można także zdecydować się na pokrycie odsłoniętej miazgi opatrunkiem albo na częściowe usuwanie miazgi. Jeśli pomiędzy wypadkiem a podjęciem leczenia upłynie zbyt sporo czasu i w rezultacie dojdzie do obumarcia miazgi, zaleca się leczenie kanałowe, aby nie dopuścić do straty zęba. w razie sporych złamań korony trzeba ocenić, czy można jeszcze podjąć leczenie, czy także pozostaje tylko ekstrokcja. Jeżeli obraz kliniczny przy pęknięciu kości zębodołu ukazuje pęknięcie kości zębodołu, które może rozciągać się na sąsiedni ząb - prawdopodobnie segment (ząb i wyrostek) jest ruchomy i nastąpiło jego przemieszczenie. Regularnie zauważa się także zmianę zgryzu spowodowaną niewłaściwym ustawieniem zębów w zębodole. Test wrażliwości może dać rezultat pozytywny albo niekorzystny. Możliwe jest zlokalizowanie linii złamania na każdym poziomie, od brzegu kości do szczytu korzenia. Metoda zdjęć panoramicznych bardzo pomaga w określeniu przebiegu i umiejscowienia linii złamania. Leczenie dzieje się przez wstawienie na miejsce przemieszczonego segmentu i usztywnienie go szyną. Należy ponadto stabilizować segment poprzez cztery tygodnie. Jeżeli ząb był przechowywany w specjalnym roztworze (w mleku, solance albo ślinie) więcej niż 60 min., to powinniśmy opłukać powierzchnię korzenia i otwór wierzchołkowy zęba strumieniem solanki i umieścić ząb w solance. Zaleca się prócz tego usunąć skrzep z zębodołu strumieniem solanki i zbadać zębodół. Jeśli ściana zębodołu jest pęknięta, należy ustawić ją dzięki odpowiedniego narzędzia. Bez pośpiechu wstawiać ząb, lekko naciskając go palcem. Musimy zaszyć rozdarcia tkanki dziąsła i sprawdzić klinicznie i radiologicznie, czy ustawienie zęba jest właściwe. Należy stosować poprzez dwa tygodnie elastyczną szynę, a również podawać antybiotyki systemowe. Lekiem pierwszego wyboru jest tetracyklina (doksycyklina 2 razy na dzień poprzez siedem dni, w dawkach odpowiednio dobranych do wieku i wagi pacjenta). Zanim zaczniemy podawać tetracyklinę młodym pacjentom, należy rozważyć ryzyko przebarwienia zębów stałych (w wielu państwach nie zaleca się podawania tetracykliny pacjentom poniżej 12. roku życia). U młodych pacjentów alternatywą dla tetracykliny może być penicylina Phenoxymethyl (Pen V), służąca w odpowiednich do wieku i wagi dawkach. Jeśli wybity ząb miał kontakt z ziemią i jeśli nie wiadomo, czy pacjent był szczepiony przeciw tężcowi, należy skierować pacjenta do internisty z zaleceniem oceny ewentualnej konieczności wykorzystania leku przeciwtężcowego. Powinniśmy rozpocząć leczenie kanałowe na 7-10 dni po umieszczeniu zęba na właściwym miejscu, lecz przed usunięciem szyny. Zaleca się wykorzystanie wodorotlenku wapniowego jako leku wewnątrzkanałowego do czasu wypełnienia kanału. Oto zalecenia dla pacjenta: miękkie pożywienie w okresie do dwóch tygodni, szczotkowanie zębów miękką szczoteczką po każdym posiłku, płukanie ust jednoprocentowym roztworem chlorheksydyny dwa razy na dzień poprzez tydzień.
Bogdan Jaremczuk, Twój Przegląd Stomatologiczny, 2008-10-01, s. 12